Η ίδια αναμονή

Με ένα χαμόγελο ξεκινούν όλα.
Με ένα άγγιγμα αλλάζουν.

Το πρώτο ταξίδι

Θυμάμαι ακόμα το πρώτο μου ταξίδι. Ναι, το θυμάμαι.
Μια βόλτα στη ζώνη του Ωρίωνα, και στα λευκά τοπία της Ευρώπης.
Κάθε ταξίδι έχει τον σκοπό του,
κάθε ελπίδα την καρδιά της.

Αρκετό για σήμερα

Σ’ είδα στον ύπνο μου, λίγο πριν σηκωθώ για τη δουλειά.

Γύρισες, με πήρες αγκαλιά,
κι εγώ βυθίστηκα πάλι στο όνειρο,
σαν να είχε σταματήσει για λίγο ο χρόνος στο δωμάτιο.

Μία γέφυρα

Σ’ αυτές τις στιγμές θα επιμείνω.
Εκεί θα κρύψω μια γέφυρα,
ένα μυστικό τραγούδι
για να ξέρεις πώς να επιστρέψεις.

Πρωινό φεγγάρι

Να γευτώ τη μυρωδιά του αύριο,
να νιώσω τον αέρα απ’ τα πνευμόνια όσων τους τρέλανε ο έρωτας,
το φως απ’ τα μάτια όσων περιμένουν ακόμη σε μια ακρογιαλιά
να δουν μια χαμένη αγάπη να γυρίζει.

Το ξέφωτο

Κι αν το σκοτεινό δρομάκι δεν οδηγεί εκεί που φοβάσαι;

Το αν

Κι έτσι μετά ανακαλύπτω θάλασσες,
μιλώ με φαντάσματα, με προφήτες,
με γοργόνες και Τιτάνες,
με μαύρες μορφές απ’ τα έγκατα της γης.

Κρυμμένα αστέρια

Κάθε καλοκαίρι πιστεύω πως ο ήλιος θα με κάψει,
μα κάθε φορά νιώθω τον χειμώνα να περνά νωρίς απ’ τα χέρια μου·
νιώθω πως άργησα, πως κάτι είχε φύγει ήδη, ίσως κάτι ξέχασα.

Να θυμηθώ…

Κάποτε δεν ήξερα πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η αδιαφορία,
πως μια λέξη μπορεί να σε σωπάσει πιο βαθιά κι από χειμώνα.

Οι Ερινύες που προσπέρασες

Δεν τόλμησα ποτέ να πω πως πόνεσα, μόνο που δεν με ένιωσες,
δεν αφουγκράστηκες τα λόγια μου, δεν στάθηκες λίγο στη σιωπή τους.

επόμενη σελίδα