Πέρασε καιρός από τότε που ξεκίνησα για τούτο το ταξίδι·
άλλαξα θάλασσες, νησιά, γοργόνες και γνώριμες φουρτούνες.
Άλλαξα μέχρι κι αστέρια, μπας και χαθώ απ’ τους Κύκλωπες,
μήπως δεν ερωτευτώ ξανά την Κίρκη.

Μα τίποτα δεν άλλαξε.
Πάντα στην αρχή κρυβόταν ο θησαυρός·
στο πρώτο κύμα, στο πρώτο όνειρο,
στην ανάσα που γυρίζει μετά την καταιγίδα.

Κι όταν έφτασα,
βρήκα το σεντούκι άδειο
και τον προορισμό
μια ζωγραφιά ξεχασμένη σε παλιό βιβλίο.