avatar

Konstantinos

Γεια σου, με λένε Κωνσταντίνο.

Καλωσήρθες στο προσωπικό μου blog. Δε ξέρω τι σε έφερε εδώ, λογικά κάποιο λάθος click. Ωστόσο, τίποτα δεν είναι απόλυτα τυχαίο, ίσως να μοιραζόμαστε κάποιες σκέψεις.

Καλή ανάγνωση.

Αρκετό για σήμερα

Σ’ είδα στον ύπνο μου, λίγο πριν σηκωθώ για τη δουλειά.

Γύρισες, με πήρες αγκαλιά,
κι εγώ βυθίστηκα πάλι στο όνειρο,
σαν να είχε σταματήσει για λίγο ο χρόνος στο δωμάτιο.


Μία γέφυρα

Σ’ αυτές τις στιγμές θα επιμείνω.
Εκεί θα κρύψω μια γέφυρα,
ένα μυστικό τραγούδι
για να ξέρεις πώς να επιστρέψεις.

Πρωινό φεγγάρι

Να γευτώ τη μυρωδιά του αύριο,
να νιώσω τον αέρα απ’ τα πνευμόνια όσων τους τρέλανε ο έρωτας,
το φως απ’ τα μάτια όσων περιμένουν ακόμη σε μια ακρογιαλιά
να δουν μια χαμένη αγάπη να γυρίζει.

Δικά σου θαύματα

Βιβλία, γράμματα μιας άλλης εποχής,
ψευτοκρυμμένες αφηγήσεις
σε σύννεφα,
σε στιγμές,
σε όσα δεν ειπώθηκαν.

Το ξέφωτο

Κι αν το σκοτεινό δρομάκι δεν οδηγεί εκεί που φοβάσαι;

Σιωπηλή λύτρωση

Κάποιες φορές θυμάμαι πως υπάρχω,
κάποιες φορές θυμάμαι τον θυμό μου.

Λίγο χρώμα

Ένιωσα ένα άγγιγμα και ήρθε λίγο χρώμα στα μάτια μου,
μια ματιά σου μόνο,
και θυμήθηκα ποιος είμαι.

Μην Αργείς

Πάντα θα αισθάνομαι πως σ’ αγαπώ,
μα ακόμη κι αν σε αποκτήσω, θα λείπει κάτι.

Ένα τελευταίο τριαντάφυλλο

Μάλλον θα έπρεπε να γράψω το όνομά μου
εκεί που δεν στάθηκες ποτέ,
και να αφήσω στο πεζούλι
ένα τελευταίο τριαντάφυλλο.

Το αν

Κι έτσι μετά ανακαλύπτω θάλασσες,
μιλώ με φαντάσματα, με προφήτες,
με γοργόνες και Τιτάνες,
με μαύρες μορφές απ’ τα έγκατα της γης.

επόμενη σελίδα