Ένιωσα ένα άγγιγμα και ήρθε λίγο χρώμα στα μάτια μου, μια ματιά σου μόνο, και θυμήθηκα ποιος είμαι.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 26 Αυγούστου, 2026
Πάντα θα αισθάνομαι πως σ’ αγαπώ, μα ακόμη κι αν σε αποκτήσω, θα λείπει κάτι.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 22 Αυγούστου, 2026
Μάλλον θα έπρεπε να γράψω το όνομά μου εκεί που δεν στάθηκες ποτέ, και να αφήσω στο πεζούλι ένα τελευταίο τριαντάφυλλο.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 17 Αυγούστου, 2026
Κι έτσι μετά ανακαλύπτω θάλασσες, μιλώ με φαντάσματα, με προφήτες, με γοργόνες και Τιτάνες, με μαύρες μορφές απ’ τα έγκατα της γης.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 6 Αυγούστου, 2026
Σε θυμάμαι κάθε βράδυ, σε αναπολώ, κι ας το αρνηθώ χίλιες φορές, σε φέρνω στα όνειρα και σου μιλάω.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 29 Ιουλίου, 2026
Μαθαίνεις πάλι να χαμογελάς, να περπατάς κάτω απ’ τον ήλιο, ακόμη κι αν για μερικές μέρες κρατάς τα παράθυρα κλειστά και κρύβεσαι μέσα στο σκοτάδι.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 22 Ιουλίου, 2026
Χρόνια περίμενα να δω το πρόσωπό σου, κι ίσως να περιμένω για πάντα. Μα τι νόημα έχουν οι κενές αγκαλιές; Δεν έχει ζεστασιά να φιλάς στ’ όνειρό σου ένα φάντασμα.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 17 Ιουλίου, 2026
Πόνεσα αρκετά, πιστεύω, πίστεψα αρκετά πως μια μέρα θα σε αγγίξω σαν γνώριμο αεράκι, πως θα βρω έναν τρόπο για να χαμογελάσεις.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 4 Ιουλίου, 2026
Θυμάμαι την πρώτη μου δικαιολογία· πως θα σε ξαναδώ, σκέφτηκα, κι έτσι κράτησα κάτι άδειο που έμοιαζε με ελπίδα.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 25 Ιουνίου, 2026
Είναι μέρες που χαμογελάω έτσι, άσχετα, χωρίς λόγο. Κι άλλες που θυμάμαι διάφορα και κλαίω, φθονώ, θλίβομαι.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 24 Ιουνίου, 2026