Με μαύρα πανιά

Στο κυνήγι ενός φαντάσματος,
μ’ ένα πλοίο με μαύρα πανιά,
μ’ ένα πλήρωμα από σκιές,
και μ’ εκείνο το χαμόγελο —
το παράξενα ήσυχο —
πως κάτι έρχεται…

Ποτέ δε ξέρεις

Μα η ζωή είναι θάλασσα,
κι ο καθένας
ένα πλοίο με πανιά.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Ποτέ δεν ξέρεις.

Η ίδια αναμονή

Με ένα χαμόγελο ξεκινούν όλα.
Με ένα άγγιγμα αλλάζουν.

Το πρώτο ταξίδι

Θυμάμαι ακόμα το πρώτο μου ταξίδι. Ναι, το θυμάμαι.
Μια βόλτα στη ζώνη του Ωρίωνα, και στα λευκά τοπία της Ευρώπης.
Κάθε ταξίδι έχει τον σκοπό του,
κάθε ελπίδα την καρδιά της.

Αρκετό για σήμερα

Σ’ είδα στον ύπνο μου, λίγο πριν σηκωθώ για τη δουλειά.

Γύρισες, με πήρες αγκαλιά,
κι εγώ βυθίστηκα πάλι στο όνειρο,
σαν να είχε σταματήσει για λίγο ο χρόνος στο δωμάτιο.

Μία γέφυρα

Σ’ αυτές τις στιγμές θα επιμείνω.
Εκεί θα κρύψω μια γέφυρα,
ένα μυστικό τραγούδι
για να ξέρεις πώς να επιστρέψεις.

Πρωινό φεγγάρι

Να γευτώ τη μυρωδιά του αύριο,
να νιώσω τον αέρα απ’ τα πνευμόνια όσων τους τρέλανε ο έρωτας,
το φως απ’ τα μάτια όσων περιμένουν ακόμη σε μια ακρογιαλιά
να δουν μια χαμένη αγάπη να γυρίζει.

Δικά σου θαύματα

Βιβλία, γράμματα μιας άλλης εποχής,
ψευτοκρυμμένες αφηγήσεις
σε σύννεφα,
σε στιγμές,
σε όσα δεν ειπώθηκαν.

Το ξέφωτο

Κι αν το σκοτεινό δρομάκι δεν οδηγεί εκεί που φοβάσαι;

Σιωπηλή λύτρωση

Κάποιες φορές θυμάμαι πως υπάρχω,
κάποιες φορές θυμάμαι τον θυμό μου.

επόμενη σελίδα