Είναι η ανάσα, η πρώτη που βαραίνει. Και αποσιωπά αργά τις σκέψεις
αφήνοντας ένα δροσερό σκοτάδι πίσω απ’ το κουρασμένο βλέμμα.

Την περασμένη Δευτέρα έγινε ένας μεγάλος σεισμός στην Τουρκία.  Ο σεισμός ήταν πολύ μεγάλου μεγέθους και οι απώλειες τεράστιες. Ολόκληρες πόλεις κατέρρευσαν. Ενώ ακόμα και τώρα, άνθρωποι ανασύρονται κάτω από τα ερείπια. Οι περισσότεροι νεκροί αλλά και κάποιες φορές οι άνθρωποι χαμογελάνε βλέποντας έναν ζωντανό να ξετρυπώνει από τα χαλάσματα.  Ολόκληρες οικογένειες ξεκληρίστηκαν. Και η…

Τεχνητή Νοημοσύνη έχει ξεκινήσει να μπαίνει στη ζωή μας και πολλοί ανησυχούν για τις συνέπειες που ίσως έχουν για την ανθρωπότητα. Είναι γεγονός πως είμαστε στην αρχή της εποχής της τεχνητής νοημοσύνης. Το ερώτημα όμως είναι εάν αυτή θα είναι καλή ή κακή.

Με ένα χαμόγελο, λέω πως βαριέμαι το ησύχασμα. Μα έχω εθιστεί στο να το ψάχνω! Ίσως γιατί ψάχνω να βρω ότι έχασα, ότι ξέχασα, ότι νόμιζα πως βρισκότανε μπροστά μου. Ίσως γιατί φοβάμαι να σκεφτώ το μέλλον, φοβάμαι πως το ‘χω δει ξανά και ξανά
και δεν είναι αυτό που ήθελα.

Όσα και να ζήσω, όσα και να νιώσω! Αυτή,
η γεύση της αναμονής, μένει ακόμα. Η γλυκιά αίσθηση τ’ ονείρου, οι βιαστικές ανάσες πριν ξυπνήσω, η τελευταία εικόνα…

Κάποιες φορές μιλάμε για να μιλάμε. Η καθημερινότητα δε βγάζει πάντα νόημα.

Είναι η μέρα που βλέπω κάθε φορά. Το μωβ που σιγά-σιγά ανοίγει, γίνεται το όμορφο, λευκό-γαλάζιο, που νιώθω τόσο γνώριμο. Δεν είναι το φως που μ’ αρέσει όμως να βλέπω. Μ’ αρέσει να βλέπω τις σκιές! Οι σκιές λένε πάντα αλήθεια. Προδίδουν πάντοτε που βρίσκεται ο ήλιος. Προδίδουν πάντα, τη τέλεια γωνία να κρυφτείς… -…

Πολλά τρέχουν με την επικαιρότητα. Βλέπουμε το πόλεμο στην Ουκρανία. Την ασχήμια που έχει το μαρτύριο των ανθρώπων και σιγά σιγά ο κόσμος αρχίζει να αναρωτιέται. Αν είναι κοντά ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, αν βλέπουμε μπροστά μας, γεγονότα από την αποκάλυψη του Ιωάννη και άλλα. Που αν κάτσεις και τα σκεφτείς, μόνο φόβο μπορείς να νιώσεις.

Το στοιχειό ταξιδεύει στους τοίχους. Το Στοιχειό κατοικεί ανάμεσα στους τοίχους… Και περιμένει το φεγγάρι να γεμίσει.

Θυμάμαι, γιατί δίνω προσοχή. Όσο περισσότερη προσοχή δίνουμε, τόσο πιο καθαρή η μνήμη. Όταν δε δίνουμε προσοχή, καταλήγει μια αχνή μνήμη που επηρεάζει το υποσυνείδητο και εκφράζεται σε ανεξήγητες συμπεριφορές.