Άδοτο φιλί

Άδοτο φιλί https://logos-en-logois.gr/wp-content/uploads/2018/09/419819_3001349911689_420173828_n.jpg Konstantinos Tsatsarounos
Σταμάτησα να ελπίζω πως θα σε δω κάποια στιγμή·
σταμάτησα να σε κοιτάζω, απλώς κρυφοκοιτάω.
Πόνεσα αρκετά, πιστεύω, πίστεψα αρκετά
πως μια μέρα θα σε αγγίξω σαν γνώριμο αεράκι,
πως θα βρω έναν τρόπο για να χαμογελάσεις.
Δεν τα κατάφερα.
Δεν τα κατάφερα.
Κι απλά περιμένω να αλλάξει η εποχή,
να πάψω να πονάω, να πάψω να σε σκέφτομαι
σαν κάτι που άργησε και χάθηκε πριν έρθει.
Θέλω να δώσω την ουσία σου σε κάτι άλλο,
κάτι που θα με δεχτεί έτσι απλά, με ένα χάμόγελο κι ένα χάδι.
Δεν θα περιμένω τίποτα.
Δεν περιμένω τίποτα.
Μα πάντα μένει μια κρυφή ελπίδα, ένα άδοτο φιλί.
Μια τελευταία αγκαλιά δε μπόρεσα να δώσω.
Και πάλι... ένα κομμάτι μου θα σ' αγαπά κρυφά για πάντα!
Ένα αφηρημένο, βαθιά μελαγχολικό πλάνο ενός άδειου, ηλιόλουστου υπνοδωματίου κατά τη διάρκεια της γαλάζιας ώρας. Η κάμερα εστιάζει σε μια ελαφριά, διάφανη κουρτίνα που σηκώνεται δραματικά και παρασύρεται προς τα μέσα από μια ξαφνική ριπή ανέμου («γνώσιμο αεράκι»), δημιουργώντας ένα κοίλο, ρέον σχήμα στη μέση του δωματίου που μοιάζει με τη φανταστική σιλουέτα μιας αγκαλιάς που δεν έγινε ποτέ.

Konstantinos

Γεια σου, με λένε Κωνσταντίνο.

Καλωσήρθες στο προσωπικό μου blog. Δε ξέρω τι σε έφερε εδώ, λογικά κάποιο λάθος click. Ωστόσο, τίποτα δεν είναι απόλυτα τυχαίο, ίσως να μοιραζόμαστε κάποιες σκέψεις.

Καλή ανάγνωση.