Θα σ’ ερωτευόμουν,
αν δεν με ξέχναγες.

Θα σ’ αγαπούσα,
αν σκεφτόσουν πως υπάρχω.

Θα ήσουν το πεπρωμένο μου,
αν είχες το θάρρος να με κοιτάξεις.

Θα πίστευα σε σένα,
αν ήθελες έστω για λίγο
να πιστέψεις σε μένα.

Μάλλον θα έπρεπε να γράψω το όνομά μου
εκεί που δεν στάθηκες ποτέ,
και να αφήσω στο πεζούλι
ένα τελευταίο τριαντάφυλλο.