Πάντα θα αισθάνομαι πως σ’ αγαπώ,
μα ακόμη κι αν σε αποκτήσω, θα λείπει κάτι.

Θα λείπει που δεν συναντηθήκαμε τυχαία,
που δεν σε φίλησα στο πρώτο ραντεβού,
που δεν ξέχασες τα πάντα όταν ιδωθήκαμε,
σαν να ήταν όλα μια υπέροχη στιγμή.

Μήπως φοβήθηκες πως κάτι θα έχανες;
Μήπως κάτι ήδη είχες χάσει;

Τίποτα δεν γίνεται τυχαία.
Τίποτα δεν είναι λάθος εντύπωση.
Μόνο μια ευκαιρία!

Θα αφήσω εδώ ένα σημείωμα,
μια λέξη σε ένα σύννεφο,
σε ένα τραγούδι,
μια απλή ευχή σ’ ένα παραθυρόφυλλο.

Ίσως κάποια στιγμή να την ακούσεις.
Ίσως όμως τότε
να ’χω φύγει.

Μην αργείς.
Μην αργείς.