Σ’ είδα στον ύπνο μου, λίγο πριν σηκωθώ για τη δουλειά.
Γύρισες, με πήρες αγκαλιά,
κι εγώ βυθίστηκα πάλι στο όνειρο,
σαν να είχε σταματήσει για λίγο ο χρόνος στο δωμάτιο.
Εκεί σου μίλησα ξανά, σαν να μην είχες εξαφανιστεί,
σαν να μην είχες φύγει ποτέ.
Ήσουν ήρεμη, χαμογελαστή.
Σ’ ερωτεύτηκα πάλι για μια στιγμή.
Κι ένα τράνταγμα με ξύπνησε.
Χάρηκα που σε είδα.
Έστω κι αν δεν ήσουν εσύ, είδα το χαμόγελό σου,
είδα κάτι όμορφο πριν αρχίσει η μέρα.
Κι αυτό ήταν αρκετό για σήμερα.
