Ποτέ δε βλέπεις εκείνο το φανάρι στη γωνιά, πριν το δρόμο για το σπίτι! Στο μοναχικό βράδυ, όπου ο δρόμος έχει πια ερημώσει Ποτέ δε μέτρησες τη ζωή σου σε στιγμές. Δε θυμάσαι καν, την εποχή που το φως του φαναριού ήταν λευκό!
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 25 Μαρτίου, 2020
Είναι ο ίδιος άνεμος, που φυσάει κάθε βράδυ, τα ίδια δέντρα που τρεμοσβήνουν στο βάθος, εδώ και χρόνια! Κι είναι καιρός που παύεις να προσέχεις τις αλλαγές του χρόνου, και κάπως επιμένεις πως όλα παραμένουν ίδια!
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 19 Ιανουαρίου, 2020
Πάντα, στο τέλος ακούγονται τραγούδια… Ο,τι μένει είναι ιστορίες! Λόγιοι καθισμένοι σε τραπέζια, πίνοντας, μιλώντας και καπνίζοντας εικάζουν πεποιθήσεις και πλάθουν λόγια για τη μνήμη.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 1 Σεπτεμβρίου, 2019
Ο λόγος που γράφω, ποτέ δεν αλλάζει, ποτέ δεν άλλαξε. Ο,τι αλλάζει, είναι ο τόπος, το σημείο του κύκλου, το σύμπαν…
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 7 Ιανουαρίου, 2019
Τα χρόνια προχωρούν, και τα λόγια μένουν πίσω. Όλα μένουν ίδια, για μια στιγμή του χρόνου·
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 9 Δεκεμβρίου, 2015
Λένε… Πως πέρασαν, οι εποχές του φόβου! Οι μάγισσες, πως γέρασαν και πέθαναν στα φέρετρα τους…
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 22 Φεβρουαρίου, 2015
Κι είναι ο λόγος, η αιτία, αυτό π’ αναζητάς λίγες στιγμές, το βράδυ. Παλιές αγάπες, όνειρα, στιγμές που νόμιζες πως θα ‘χες βρει εξήγηση
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 27 Σεπτεμβρίου, 2014
Όσο ταξιδεύεις, να αλλάζεις σκοπό, μελωδία στα τραγούδια σου, σκέψεις για το δρόμο!
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 18 Απριλίου, 2014
Με το μεγάλωμα ενός δέντρου σημάδεψα, εκείνη τη στιγμή! -Για να θυμάμαι-
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 4 Μαΐου, 2009
Σκέφτηκα να γράψω μια “ποίηση”, κάτι σαν ξένο! κάνοντας χρήση μιας θέρμης και ενός πράσινου βλαστού να αναζητήσω μερικές συνήθειες που βρίσκονται στην έννοια κάθε ζωής
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 30 Δεκεμβρίου, 2008