Θυμάμαι ακόμα το πρώτο μου ταξίδι. Ναι, το θυμάμαι.
Μια βόλτα στη ζώνη του Ωρίωνα, και στα λευκά τοπία της Ευρώπης.

Κι εκεί σε αναζήτησα πρώτη φορά·
κι ύστερα η εικόνα σου ξεγλίστρησε.

Μα θυμάμαι ακόμη τον δρόμο, τα άστρα να περνούν δίπλα μου,
να σκίζουν το σκοτάδι και μετά, σαν νησιά, να μένουν πίσω.

Ίσως έτσι είναι τα ταξίδια·
άλλοτε βρίσκεις έναν κόσμο, άλλοτε χάνεις ένα πρόσωπο.

Κάθε ταξίδι έχει τον σκοπό του,
κάθε ελπίδα την καρδιά της.

Αυτό να ξέρεις.
Αυτό να θυμάσαι.
Αυτό να χαίρεσαι.