Πρωινό φεγγάρι

Να γευτώ τη μυρωδιά του αύριο,
να νιώσω τον αέρα απ’ τα πνευμόνια όσων τους τρέλανε ο έρωτας,
το φως απ’ τα μάτια όσων περιμένουν ακόμη σε μια ακρογιαλιά
να δουν μια χαμένη αγάπη να γυρίζει.

Δικά σου θαύματα

Βιβλία, γράμματα μιας άλλης εποχής,
ψευτοκρυμμένες αφηγήσεις
σε σύννεφα,
σε στιγμές,
σε όσα δεν ειπώθηκαν.

Το ξέφωτο

Κι αν το σκοτεινό δρομάκι δεν οδηγεί εκεί που φοβάσαι;

Σιωπηλή λύτρωση

Κάποιες φορές θυμάμαι πως υπάρχω,
κάποιες φορές θυμάμαι τον θυμό μου.

Λίγο χρώμα

Ένιωσα ένα άγγιγμα και ήρθε λίγο χρώμα στα μάτια μου,
μια ματιά σου μόνο,
και θυμήθηκα ποιος είμαι.

Μην Αργείς

Πάντα θα αισθάνομαι πως σ’ αγαπώ,
μα ακόμη κι αν σε αποκτήσω, θα λείπει κάτι.

Ένα τελευταίο τριαντάφυλλο

Μάλλον θα έπρεπε να γράψω το όνομά μου
εκεί που δεν στάθηκες ποτέ,
και να αφήσω στο πεζούλι
ένα τελευταίο τριαντάφυλλο.

Το αν

Κι έτσι μετά ανακαλύπτω θάλασσες,
μιλώ με φαντάσματα, με προφήτες,
με γοργόνες και Τιτάνες,
με μαύρες μορφές απ’ τα έγκατα της γης.

Έτσι περνούν

Σε θυμάμαι κάθε βράδυ, σε αναπολώ,
κι ας το αρνηθώ χίλιες φορές, σε φέρνω στα όνειρα και σου μιλάω.

Κάτω απ’ τον ήλιο

Μαθαίνεις πάλι να χαμογελάς,
να περπατάς κάτω απ’ τον ήλιο,
ακόμη κι αν για μερικές μέρες
κρατάς τα παράθυρα κλειστά
και κρύβεσαι μέσα στο σκοτάδι.

επόμενη σελίδα