Σ’ είδα στον ύπνο μου, λίγο πριν σηκωθώ για τη δουλειά.
Γύρισες, με πήρες αγκαλιά, κι εγώ βυθίστηκα πάλι στο όνειρο, σαν να είχε σταματήσει για λίγο ο χρόνος στο δωμάτιο.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 7 Οκτωβρίου, 2026
Σ’ αυτές τις στιγμές θα επιμείνω. Εκεί θα κρύψω μια γέφυρα, ένα μυστικό τραγούδι για να ξέρεις πώς να επιστρέψεις.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 17 Σεπτεμβρίου, 2026
Να γευτώ τη μυρωδιά του αύριο, να νιώσω τον αέρα απ’ τα πνευμόνια όσων τους τρέλανε ο έρωτας, το φως απ’ τα μάτια όσων περιμένουν ακόμη σε μια ακρογιαλιά να δουν μια χαμένη αγάπη να γυρίζει.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 12 Σεπτεμβρίου, 2026
Κι αν το σκοτεινό δρομάκι δεν οδηγεί εκεί που φοβάσαι;
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 31 Αυγούστου, 2026
Κι έτσι μετά ανακαλύπτω θάλασσες, μιλώ με φαντάσματα, με προφήτες, με γοργόνες και Τιτάνες, με μαύρες μορφές απ’ τα έγκατα της γης.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 6 Αυγούστου, 2026
Κάθε καλοκαίρι πιστεύω πως ο ήλιος θα με κάψει, μα κάθε φορά νιώθω τον χειμώνα να περνά νωρίς απ’ τα χέρια μου· νιώθω πως άργησα, πως κάτι είχε φύγει ήδη, ίσως κάτι ξέχασα.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 19 Ιουνίου, 2026
Κάποτε δεν ήξερα πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η αδιαφορία, πως μια λέξη μπορεί να σε σωπάσει πιο βαθιά κι από χειμώνα.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 16 Ιουνίου, 2026
Δεν τόλμησα ποτέ να πω πως πόνεσα, μόνο που δεν με ένιωσες, δεν αφουγκράστηκες τα λόγια μου, δεν στάθηκες λίγο στη σιωπή τους.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 11 Ιουνίου, 2026
Ήταν βραδιές που ξάπλωνα σ’ εκείνο το ντιβάνι στην αυλή, περίμενα να ακούσω βήματα, κάποιο σινιάλο, ένα τρίξιμο κλαδιού. Περνούσε η ώρα κι αποκοιμιόμουν, ονειρευόμουν πως έρχεσαι. Ονειρευόμουν πως δεν είχες φύγει μακριά…
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 10 Ιουνίου, 2026
Το πρώτο πράγμα που θυμάμαι κάθε πρωί είναι η δύση· τα παιδικά μου καλοκαίρια, μια αυλή, κι εγώ να φτιάχνω κόσμους τότε που όλα ήξεραν ακόμη να είναι καινούρια.
Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 9 Ιουνίου, 2026