avatar

Konstantinos

Γεια σου, με λένε Κωνσταντίνο.

Καλωσήρθες στο προσωπικό μου blog. Δε ξέρω τι σε έφερε εδώ, λογικά κάποιο λάθος click. Ωστόσο, τίποτα δεν είναι απόλυτα τυχαίο, ίσως να μοιραζόμαστε κάποιες σκέψεις.

Καλή ανάγνωση.

Η αόρατη γραμμή

Ο λόγος που γράφω, ποτέ δεν αλλάζει, ποτέ δεν άλλαξε.
Ο,τι αλλάζει, είναι ο τόπος, το σημείο του κύκλου, το σύμπαν…

Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 7 Ιανουαρίου, 2019

Το στοιχειό του σπιτιού

Συχνά, τριγυρίζω στο μπαλκόνι και παίζω με τη μια γλυκιά χνουδωτή ψυχούλα, τη σκυλίτσα μου τη Μάγια. Η Μάγια είναι μία ασυνήθιστη περίπτωση για σκύλος!

Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 16 Σεπτεμβρίου, 2018

Κυνηγώντας παντοτινά βουνά

Παράλληλα στο γράψιμο, έρχεται η ελπίδα! Διαπιστώνεις, πως η ψυχή σου ακόμα, ανασαίνει!

Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 23 Απριλίου, 2018

Βιολογικοί μηχανισμοί: Η θεολογία του μέλλοντος

Αναρωτιέμαι πως περνάει ο χρόνος τελικά… Πόσα άλλαξαν! Θα έλεγε κανείς ότι έχω καταγράψει όλη την ενήλικη μου ζωή σε μερικές λίγο-διαβασμένες δημοσιεύσεις.

Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 13 Νοεμβρίου, 2016

Το Νανούρισμα του χρόνου

Μερικές φορές, αναρωτιέσαι για το κόσμο, κάποιες άλλες όχι! Μα, είναι το μόνο πράγμα που μπορείς αισθανθείς και να αγγίξεις, πέρα από σένα. Ένα αχανές, γεμάτο ομίχλη όραμα!

Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 20 Απριλίου, 2016

H γεύση της βροχής

Τα χρόνια προχωρούν, και τα λόγια μένουν πίσω. Όλα μένουν ίδια, για μια στιγμή του χρόνου·

Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 9 Δεκεμβρίου, 2015

Πίστη στην ουσία ενός Θεού

Ο λόγος ύπαρξης ενός ανθρώπου, είναι θέμα οπτικής γωνίας του καθενός. Και φυσικά, μίας εν γένει αντίδρασης, στην επικρατούσα βάση της πραγματικότητας μας.

Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 13 Νοεμβρίου, 2015

Το σχήμα ενός σκοτεινού ιππότη!

Τα πάντα αλλάζουν μαζί μας! Ο τρόπος που σκεφτόμαστε καθορίζει, τον τρόπο που βλέπουμε το κόσμο! Και περιμένεις, ότι μια τόσο ακριβή κουβέντα, θα παραμείνει σαν απόφθεγμα.

Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 17 Αυγούστου, 2015

Όταν γίνω πειρατής…

Συνήθως, όταν γράφεις σε παρασύρουνε τα λόγια! Ένας παράλογος χείμαρρος, μ’ αστέρια, τόπους και ταξίδια, γεμάτο με πειρατές και κουρασμένους ταξιδιώτες.

Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 16 Μαρτίου, 2015

Λένε… Προμηθέα

Λένε… Πως πέρασαν, οι εποχές του φόβου! Οι μάγισσες, πως γέρασαν και πέθαναν στα φέρετρα τους…

Δημοσιεύτηκε από Konstantinos , 22 Φεβρουαρίου, 2015

προηγούμενη σελίδα επόμενη σελίδα